flarden

Al fietsend vang ik een flard op. Alweer een flard. Een aantal weken geleden, op zoek naar een huis dat zich verschool achter steigers, heb ik er ook al één gevangen. Vaak zijn het mooie vondsten, die flarden, en ik heb besloten ze te gaan verzamelen, als ze echt iets met me doen. De flard van een aantal weken geleden ging over alledaagsheid. Ik fietste langs een stadscafeetje, het zal wel ergens vlakbij een ophaalbrug geweest zijn. Om een tafeltje zaten vier of vijf mannen, en één vrouw. In dit buurtje heb ik weleens 'onderzoek' gedaan voor het vak Inleiding in de Sociale Geografie, had ik nog gedacht.

"Hoe heet die kerel ook alweer?", schreeuwde de vrouw. Dat doen ze graag in dit gedeelte van de stad. "Je weet wel, die .. oh ja, Harry!" En er kwam nog iets achteraan. Of misschien ging er iets aan vooraf. Dat is het mooie van een flard, je weet er het fijne niet van, en de rest mag je zelf invullen. Ik had me de flard allang toegeëigend, en de schreeuwmevrouw heeft er geen weet van. Ik vergat haar precieze woorden en daar baalde ik van, nog wel een paar dagen. Het was zo'n prachtige flard in al zijn echtheid! Maar het leerde me beter te luisteren en te herinneren.

Vandaag ving ik al fietsend dus weer een flard op. Deze flard krijgt het label 'vergankelijkheid'. Een meisje en haar moeder lopen over de stoep. Ze zijn aangekomen bij een bocht, en behalve dat het aan de overkant is van de singel, is het ook een spoorwegovergang. In mijn flard bevestigt het meisje de vragende constatering van haar moeder.

- Een gedroogde worm?
- Ja.

Ik kijk snel of ik 'm zie liggen, ik weet wel wat hier wordt bedoeld. Een warme zomerse dag, en de stoep ligt er vol mee: gedroogde wormen. Rond een bepaalde tijd van het jaar, het zou weleens het voorjaar kunnen zijn, kun je overal gedroogde kikkers aanschouwen. Ik heb ze ooit geteld, het waren er veel.

Net na het keren van het tij, in sommige delen van Frankrijk, kun je honderden krabbetjes vinden, en vangen. Van krabbetjes zijn er ook een heleboel, in die ondergelopen weilanden. Heel ander verhaal.

Maar vandaag lag er dus een worm op de stoep. Ik keek nog even om of ik 'm zag liggen, maar ik fietste er al voorbij. De gedroogde worm riep niet voldoende nieuwsgierigheid in me op om de zoektocht in te zetten. Misschien lag ie er trouwens niet eens. Dat weet je niet, omdat het maar een flard is. Het meisje en haar moeder hadden alles er al uit gehaald wat erin zat.

Een gedroogde worm? Ja.